Μυαλά υποταγμένα κάτω από διάφορα πέπλα μυστηρίων, ελέγχονται, υπακούουν και κυβερνώνται εύκολα.... Θεωρίες συνωμοσίας...
Οι συνωμοσίες είναι παλιές όσο και ο άνθρωπος. Δολοπλοκίες, ίντριγκες, μηχανορραφίες, αιρέσεις, μυστικές αδελφότητες, ιπποτικά τάγματα, Ιησουΐτες, «Εβραίοι», μασονικές στοές και επαναστατικές οργανώσεις, πυροδοτούσαν συχνά τη λαϊκή φαντασία με την υποτιθέμενη ή και πραγματική πολιτικο-οικονομική ισχύ και επιρροή τους. Αυτές οι συνωμοτικές ομάδες απέκτησαν με την πάροδο του χρόνου θρυλικές διαστάσεις, καθώς η ανθρώπινη φαντασία τείνει να λειτουργεί μυθοποιητικά και, συχνά, αποπροσανατολιστικά. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν συνωμοτικές οργανώσεις ή ότι έπαιξαν περιθωριακό ρόλο στην ανθρώπινη ιστορία.
Είναι πολλά ακόμα, αυτά πού σαν μυστήρια στοιχειώνουνε τη Γνώση.
Πολλά τα μακρινά στο χώρο και στο χρόνο, μ’ ακόμα περισσότερα αυτά που κατοικούν εντός μας.
Κι αν έχουμε ρίξει μία ματιά στην άβυσσο τού σύμπαντος, να βρούμε γαλαξίες, νεφελώματα και μαύρες τρύπες, κι αν ξέρουμε τι έγινε χιλιάδες χρόνια πριν, ακόμα δεν μπορέσαμε το Νου μας να τον δούμε.
Γιατί από τη φύση μας είναι πιο εύκολο από έξω να κοιτάμε, έτσι όπως τα μάτια βλέπουνε και τα αυτιά ακούνε.
Όσα συμβαίνουν μέσα μας είναι άλλη ιστορία και μέχρι πρόσφατα δεν είχαμε πολλή πληροφορία. Με κόλπα διάφορα και με μεγάλη σκέψη, αρχίσαμε να κάνουμε στροφή στον εαυτό μας. Είναι άραγε εφικτό ο νους μας να σκεφτεί, ο ίδιος τον εαυτό του; Μπορεί αλήθεια να μας πει πως κυβερνά το σώμα; Πώς πλάθει τη Συνείδηση, πως γίνεται η Πίστη και πως μπορεί να δώσει εντολές για αντιδράσεις, αλλαγές στην ίδια του τη φύση;
Πολύς κόσμος μετατρέπει αυτόματα στο μυαλό του, το οποιοδήποτε άγνωστο, ανεξήγητο φαινόμενο, σε μεταφυσικό ή υπερφυσικό, στολίζοντας το με μαγικές ιδιότητες. Όμως μια τέτοια νοοτροπία χαρακτηρίζει μόνο τις νηπιακές φάσεις της ανθρωπότητας.
Το εύκολο μυστήριο παράγει ρομαντισμό, δέος, μεγάλη τηλεθέαση στον αθέατο κόσμο, πολλά εισιτήρια στο γκισέ του σινεμά, αυξημένες πωλήσεις στους συγγραφείς, πλην όμως μας οδηγεί κατευθείαν στο βάλτο της αποβλάκωσης.
Το μυστήριο προκαλεί φόβο, νοητική παράλυση, τροφοδοτώντας με ισχύ μόνο τους “μάγους” και τους “σωτήρες”.
Μυαλά υποταγμένα κάτω από διάφορα πέπλα μυστηρίων, ελέγχονται, υπακούουν και κυβερνώνται εύκολα.
Το κοινωνικό σύστημα έχει συμφέρον να τροφοδοτεί συνεχώς τις μάζες με μυστήρια.
Πράγματι οι εκπομπές της τηλεόρασης, οι τίτλοι των βιβλίων που εκδίδονται, τα θέματα των εφημερίδων, σερβίρουν τακτικά τον παλιό καλό γνωστό τρόπο αποχαύνωσης με σύγχρονη προβιά.
Η μυστηριακή προσέγγιση είναι απλά η εύκολη λύση.
Η απομυθοποίηση όμως απαιτεί προσπάθεια και δαπάνη ενέργειας. Παρακάμπτοντας την προσπάθεια κατανόησης, περιφρονούμε τη διάνοια που μας χαρακτηρίζει κατ’ εξοχήν σαν είδος. Πρέπει απλά να βάλουμε σε λειτουργία αυτά “τα μικρά γκρίζα κύτταρα” που μας χάρισε απλόχερα η φύση…
Υ.Γ. Στη φωτογραφία, στο κάτω μέρος διακρίνει κανείς κάτι? Μυστήριο!!!
