Όχι στο ξενόφερτο, ξενέρωτο, ξενόδουλο, φοβιτσιάρη, φλώρο, λεμέ, μπόμπο, φλούφλη, Άγιο Βαλεντίνο…

Ημέρα αγίου Βαλεντίνου  και οι βιτρίνες έχουν γεμίσει εδώ και μία εβδομάδα με ότι μπορείς να φανταστείς σε σχήμα καρδιάς. Κόκκινα μαξιλαράκια, σοκολατάκια και τούρτες, χρυσαφικά, ευχητήριες κάρτες, που οι περισσότεροι θα τρέξουν εκείνη την ημέρα να πάρουνε, για να δείξουνε τον έρωτα ή την αγάπη τους στον άνθρωπό τους.

Κάποιοι σκέφτηκαν πως υπάρχει μια μάζα ηλιθίων καταναλωτών την οποία έπρεπε με κάποιον τρόπο να απομυζήσουν..

Φτιάξανε λοιπόν μια καρικατούρα από τις στάχτες ενός μοναχού (μα πόσο γελοίο είναι να θεωρείς ως “προστάτη” έναν άνθρωπο ο οποίος δεν ένιωσε τί θα πει έρωτας) και είπαν να την “γιορτάζουν” μέσα στο Φεβρουάριο, μιας και αυτόν τον μήνα δεν υπάρχουν άλλες φτιαχτές θεότητες.

Και οι επικοινωνιολόγοι ειδαν ότι πουλάει καλύτερα ...ντυμένος στα κόκκινα

Τι κι αν έχεις σκοτωθεί την προηγούμενη μέρα, αν έχεις βρίσει χυδαία, αν έχεις κερατώσει, αν έχεις πληγώσει. Αυτή την ημέρα το γενικό πρόσταγμα της εμπορικής κατανάλωσης σου επιβάλλει να γιορτάσεις τον έρωτά σου. Άσχετα αν με την αδιαφορία σου, με τον εγωισμό σου, με τις υπερβολές σου, με την ζήλεια σου, με τα ψέματα σου, αρκετές φορές τον χρόνο δείχνεις το αντίθετο

Όλοι κοιτάνε το δέντρο και χάνουνε το δάσος. Κοιτάν να είναι τυπικοί σε αυτήν την ημέρα, και τις υπόλοιπες 364 του χρόνου ξεχνάνε τα πάντα (καλά ντε, αν βγάλουμε τις ονομαστικές εορτές και τα γενέθλια είναι λιγότερες). Τα πιο όμορφα σε αυτή την ζωή είναι τα απρόσμενα. Δοκίμασες ποτέ να πάρεις ένα δώρο στον άνθρωπό σου, μια ασήμαντη μέρα χωρίς γιορτές και «πρέπει», έτσι απλά για να του υπενθυμίσεις πόσο σημαντικός είναι; Δοκίμασες γενικότερα να το υπενθυμίσεις με τις πράξεις σου;. Η συνήθεια γίνεται μεγάλο κομμάτι της ζωής τους.

Συγχαρητήρια  λοιπόν σε εκείνους που στο όνομα του πιο τρυφερού συναισθήματος, του έρωτα, έρχονται και το κάνουν σούπα με το αίσθημα του καταναλωτισμού τους. 
Μετά το “καταναλώνω άρα υπάρχω” ήλθε το “καταναλώνω άρα ερωτεύομαι”...

Στη ζωή θέλει να είσαι μέσα σε όλα, να εχεις πάθος, ένταση, ρυθμό! Χρειάζεται να συμμετέχεις, να παθιάζεσαι, να φωνάζεις, να πανηγυρίζεις, να λυπάσαι και να χαίρεσαι. Να ζεις το κάθε τι έντονα!

Νίκος Τζαφέρης

Read More

Αγαπητοί μου φίλοι στο facebook και στη πραγματική ζωή...

Αγαπητοί μου φίλοι στο facebook και στη πραγματική ζωή... Έχοντας γενέθλια....
«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ότι έχω ζήσει έως τώρα…

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
-Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
-Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
-Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
-Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
-Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
-Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα.
-Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες.  Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται… Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…
-Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση. Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους. Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
-Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
-Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων… Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
-Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν… Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.
-Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σας σκοπός να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσετε  κι εσείς…»


Νικόλας Τζαφέρης ο εορτάζων....








Από τον Mario de Andrade (Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία)

Read More

Σταμάτα να εξαρτιέσαι από τους άλλους και θα πάψεις να τους φοβάσαι

Συχνά εξαρτιόμαστε περισσότερο από τους άλλους παρά από τον ίδιο τον εαυτό μας, και αγωνιζόμαστε με παράλογο τρόπο για την αποδοχή τους, λες και η αξία μας μπορεί να θεμελιωθεί μόνο από άτομα τα οποία ίσα που μας γνωρίζουν.
Το να δίνουμε τέτοια εξουσία στον περίγυρό μας γεννάει ανασφάλεια και μας κάνει να δημιουργούμε αρρωστημένους δεσμούς – στην πλειονότητά τους δεσμούς εξάρτησης – με τους ανθρώπους.  
Η μοναδική αναγνώριση που χρειαζόμαστε πραγματικά βρίσκεται μέσα μας. Αν δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, αν δεν είμαστε σίγουροι γι’ αυτό που κάνουμε, πώς περιμένουμε να μας αναγνωρίσουν οι άλλοι;
Χρειάζεται να μάθει κανείς να αγαπάει τον εαυτό του, να τον παραδέχεται και να τον αποδέχεται με όλες τις ατέλειές του, οι οποίες, στην πραγματικότητα, είναι δρόμοι που περιμένουν να τους διανύσουμε. Μόνο έτσι θα πάψουμε να φοβόμαστε τους άλλους και δεν θα μας επηρεάζουν οι γνώμες τους.
Συχνά οι άλλοι ούτε που έχουν γνώμη για εμάς. Εμείς οι ίδιοι τυφλωνόμαστε από τη μανία να μάθουμε τι θα σκεφτούν…
Όπως μας θυμίζει ο Έρμαν Έσσε, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τον κήπο του και φιλοτεχνεί νοερά την ακουαρέλα αυτού που επιθυμεί να είναι. Όταν παύουμε να εξαρτιόμαστε από τους άλλους, ανακαλύπτουμε ξαφνικά ότι είμαστε κύριοι της ζωής μας.




Allan Percy, Έρμαν Έσσε – 66 Μαθήματα Καθημερινής Σοφίας (εκδ. Πατάκη) – απόσπασμα
πηγή 

Read More

"Μέγας" Κωνσταντίνος - "Αγία" Ελένη μια αιρετική άποψη....

Συγγνώμη αν στενοχωρήσω  κάποιους αλλά  έχω άλλη άποψη περί αγιότητας και μεγαλοσύνης…

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος Α΄ γεννημένος το 273 μΧ στην Ναϊσσό (Νις) της σημερινής Σερβίας, είχε Ιλλυρική καταγωγή. Πατέρας του ήταν ο Αύγουστος Κωνστάντιος ο Χλωρός. Εξελέγη πραξικοπηματικά αυτοκράτορας το 306 μΧ από τον στρατό διά βοής και βασίλεψε 13 χρόνια στο ανατολικό τμήμα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Υπήρξε νικητής σε όλους τους πολέμους που διεξήγαγε επί κεφαλής λεγεώνων αποτελούμενων από Γαλάτες.

Σύντομα πέρασε στο πάνθεο των μεγάλων αυτοκρατόρων με την ανακήρυξη του Χριστιανισμού ως ισότιμης θρησκείας (313 μΧ) και την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης - Nova Roma (Νέας Ρώμης) ως νέας πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (330 μΧ) στην θέση του αρχαίου Βυζαντίου.

Ο σχιζοειδής χαρακτήρας του Κωνσταντίνου αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αν και υποστήριξε τον Χριστιανισμό, υπήρξε σε ολόκληρη του την ζωή ηλιολάτρης και παγανιστής. 

Οι πηγές αναφέρουν πως βαπτίσθηκε ακούσια χριστιανός λίγο προτού ξεψυχήσει.

Μετά τον θάνατό του έλαβε την προσωνυμία Μέγας και ανακηρύχθηκε από την εκκλησία  Άγιος και Ισαπόστολος, αν και βαρύνεται με αποτρόπαια εγκλήματα εναντίον της ίδιας της οικογένειάς του. 

Σύμφωνα με ιστορικά κείμενα δολοφόνησε με φρικιαστικό τρόπο την γυναίκα του Φάουστα που ήταν Σύρια, τον γιό του Πρίσκο και τον γαμπρό του Μάξιμο.
Ο Πρίσκος στραγγαλίσθηκε ενώ πλενόταν στα δημόσια λουτρά, η Φάουστα ζεματίσθηκε με καυτό λάδι στην μπανιέρα της και ο Μάξιμος αποκεφαλίσθηκε. Τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα που έγιναν με κίνητρο την ζηλοτυπία και υποψίες για εξυφαινόμενη συνομωσία, μαρτυρούν τον σχιζοφρενικό χαρακτήρα του Κωνσταντίνου. 

Η δολοφονία της γυναίκας του έγινε με προτροπή της μητέρας του Ελένης που ανακηρύχθηκε Αγία από την Εκκλησία επειδή φέρεται να "ανακάλυψε" τον τίμιο σταυρό στην Ιερουσαλήμ. 

Η δήθεν εύρεση του Σταυρού αποτελεί επικοινωνιακό εφεύρημα του τότε χριστιανικού κλήρου αφού ήταν αποδεδειγμένο πως στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία οι σταυροί καίγοντο ως μολυσμένοι λίγες ημέρες μετά την σταύρωση των θανατοποινιτών.

Συγγνώμη αν στενοχώρησα κάποιους αλλά  έχω άλλη άποψη περί αγιότητας και μεγαλοσύνης…

nicolas


"Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ  ΣΚΕΨΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ..." 
ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ


Παραπομπές - βιβλιογραφία
      wikipedia

1. ↑ The Oxford History of the Biblical World, Oxford University Press, 2001, σελ. 424.
2. ↑ Ευσέβιος, Εκκλησιαστική Ιστορία (Historia ecclesiastica)
3. ↑ ^{3,0 3,1 3,2 3,3} A.A. Vasiliev, Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας 324-1453
4. ↑ James Allan Evans, The Emperor Justinian and the Byzantine Empire, Greenwood Press, 2005, σελ. xxvii.
5. ↑ Το πρώτο διάταγμα που ευνοούσε τον χριστιανισμό εξεδόθη από τον Γαλέριο το 311 μ.Χ
6. ↑ Ευσέβιος, Εκκλ. Ιστ. 10, 5
7. ↑ Λακτάντιος, De Mortibus Persecutorum 48

        James Allan Evans, The Emperor Justinian and the Byzantine Empire, Greenwood Press, 2005.

• Διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
• Constantine The Great. a.d. 306–337, από το έργο History of the Christian Church του Φίλιπ Σαφ (Philip Schaff, 5η εκδ., Αναθεωρημένη, Τόμ. 3ος, Nicene and Post-Nicene Christianity. A.D. 311-600) (Αγγλικά)

Read More